Mindful στη δουλειά: πώς μπορώ να εστιάσω σε ένα νέο ξεκίνημα

Έχει συμπληρωθεί ήδη ένας χρόνος αγωνίας και επιτακτικών ερωτήσεων σχετικά με το μέλλον των επιχειρήσεων που αναστενάζουν υπό το βάρος της πανδημίας του COVID19. Αρκετές επιχειρήσεις έκλεισαν, υπολειτουργούν, έχουν βάλει τους εργαζόμενους τους σε αναστολή ή αδυνατούν να φανταστούν ένα επόμενο, βιώσιμο πλάνο για το αύριο της αγοράς. Όλο αυτό το άγχος, αν και φυσιολογικό και διάχυτο στις κοινότητες μας αφού σχετίζεται με τον υπαρξιακό φόβο, λειτουργεί εκ διαμέτρου αντίθετα με την ανάγκη προσήλωσης στο εδώ-και-τώρα, την εστίαση δηλαδή σε εκείνο τον χωροχρόνο που θα μας επιτρέψει να λειτουργήσουμε με νηφαλιότητα, να κάνουμε καινούρια, μικρά βήματα και να σχεδιάσουμε με ψυχραιμία και στρατηγικό έλεγχο το πλάνο προσέγγισης της επόμενης ημέρας.

Αυτή η τελευταία στάση αποτελεί και ένα κομμάτι από το mindfulness (ενσυνειδητότητα) στην εργασία: το πλησίασμα της παρούσας εμπειρίας μας χωρίς όρους ή κριτική διάθεση, με υπομονή και απελευθέρωση από τυχόν κρίσεις, επικρίσεις, κατευθυνόμενες σκέψεις, στερεότυπα και προσωπικές/κοινωνικές απόψεις. Η απλή και αβίαστη αποδοχή μιας κατάστασης, δίχως προβολές στο μέλλον, εξάρτηση από το παρελθόν ή την ανάγκη να αναζητήσουμε κάτι διαφορετικό και μεγαλύτερο από αυτό που μας εμπεριέχει ως επαγγελματίες, μια δεδομένη στιγμή. Ταυτόχρονα, το mindfulness είναι εκείνη η διεργασία που απουσιάζει ενόσω η τρομακτική καθημερινότητα μάς έχει τραβήξει βίαια από το κέντρο, έχει αποπροσανατολίσει την εσωτερική μας πυξίδα και έχει δημιουργήσει πολύ περισσότερα θέματα από αυτά που καλούμαστε να λύσουμε αφού το προσωπικό έχει στενά συνδεθεί με την εργασιακή επιβίωση.

Η πανδημία άλλαξε σε μεγάλο βαθμό τον τρόπο που σκεφτόμαστε και λειτουργούμε τόσο ως καταναλωτές προϊόντων και υπηρεσιών, όσο και ως πάροχοι αυτών. Ανέδειξε νέες μεθόδους προσέγγισης πελατών και νέα μέσα και πλατφόρμες προώθησης πωλήσεων. Διαμόρφωσε σε ελάχιστο χρονικό διάστημα μια διαδικτυακή κουλτούρα προσφοράς και ζήτησης, έστρεψε το βλέμμα σε καταναλωτικές συμπεριφορές και σε παραμέτρους όπως είναι η ταχύτητα, ο τρόπος εξυπηρέτησης, οι κινήσεις εντυπωσιασμού του κοινού. Η υποψία ή η βεβαιότητα ότι τίποτα δεν θα είναι ξανά το ίδιο, αποτελούν ταυτόχρονα μια τρομακτική συνειδητοποίηση αλλά, για κάποιους, και μια ανακούφιση. Γιατί; Επειδή έδωσε σε αρκετούς τη δυνατότητα να κάνουν restart και να συστηθούν από την αρχή. Να απλώσουν το χέρι σε συνέργειες, να ψαχτούν και να ψάξουν. Πάνω από όλα, έδωσε σε αρκετούς το χώρο να κάνουν παύση από οτιδήποτε τους είχε βάλει σε αγώνα δρόμου στο παρελθόν. Αυτή την παύση, την γαλήνη, τη δυνατότητα του να αφήνεσαι ακόμα κι όταν όλα γύρω σου καταρρέουν (άλλωστε ποτέ δεν μπορούμε να ελέγξουμε πλήρως το περιβάλλον μας αλλά μπορούμε να επιλέξουμε τη στάση που θα κρατήσουμε μέσα σε αυτό), αυτή θέλουμε να αναβιώσουμε ή να διδαχθούμε. Αυτός είναι και ο κεντρικός στόχος μιας mindful διαδρομής.

Από που να ξεκινήσω;

Η ενσυνειδητότητα είναι μια προσωπική, καθημερινή πρακτική που γίνεται “δεύτερη φύση” και έρχεται να αγκαλιάσει όλους τους τομείς της ιδιωτικής και δημόσιας ζωής μας. Είναι μια εσωτερική ανάγκη, μια προσευχή, μια έκφραση ευγνωμοσύνης για το γεγονός ότι έχουμε να απαριθμήσουμε πολλά καλά που μας συμβαίνουν καθημερινά. Είναι μια κάθαρση, μια αποτοξίνωση σώματος και μυαλού από τα ενεργειακά σκουπίδια που μας βομβαρδίζουν καθημερινά και ανταγωνίζονται για την προσοχή μας. Είναι μια δέσμευση για να ζούμε και να λειτουργούμε πιο κοντά στον αυθεντικό εαυτό μας. Είναι μια τελετουργία λύτρωσης από το περιττό, το ανώφελο, το μάταιο, το ασήμαντο, το εμμονικό, το δανεισμένο-από-άλλους, από αυτό που δεν μας χρειάζεται πια και μπορούμε να αποδεσμεύσουμε. Το mindfulness είναι το εσωτερικό παιδί που σταματήσαμε να αφουγκραζόμαστε.

Για ποιους άλλους λόγους είναι σημαντικό το mindfulness στη δουλειά μου;

Επειδή μου δίνει την ευκαιρία να καθαρίσω το μυαλό από περιττές σκέψεις. Μου δείχνει τον τρόπο να εστιάζω στα σημαντικά, να θέτω προτεραιότητες και στόχους, να επιμερίζω τις ευθύνες και τα προβλήματα που προκύπτουν από αυτές και να βρίσκω λύσεις για το καθένα. Επειδή οδηγεί στην καλλιέργεια της ψυχικής ανθεκτικότητας, μειώνει το στρες και συμβάλλει στην τόνωση της αυτοπεποίθησης.

Πρόκειται για μια προπόνηση στη λογική και στην αυτοπειθαρχία αλλά χωρίς βιασύνη ή ανάγκη για γρήγορα αποτελέσματα.

[Δοκίμασε να ακούσεις αυτό το podcast (είναι στα αγγλικά) ή να κάνεις την παρακάτω άσκηση αναπνοής και εστίασης στο κέντρο σου (στα ελληνικά). Μην σε νοιάζει αν δεν καταφέρεις να “δαμάσεις” το μυαλό, μην έχεις αξιώσεις από την αρχή και μην αγχώνεσαι με τις επιδόσεις σου. Δεν πρόκειται για διαγωνισμό και δεν σε κρίνει κανείς].

Πώς μπορώ να ενσωματώσω mindful πρακτικές στην δουλειά μου;

Ακούγοντας το σώμα μου και τις ανάγκες του και σεβόμενη τα όριά μου.

Αναγνωρίζοντας πότε χρειάζομαι time out.

Εγκαταλείποντας το multitasking (εντάξει, ίσως να μην είναι πάντα εφικτό όταν χρειάζεται να ξαναστήσω τη δουλειά μου από την αρχή αλλά, γενικά, το multitasking πρέπει να σταματήσει να θεωρείται προσόν).

Όταν είμαι 100% παρούσα σε αυτό που κάνω, αυτό που αγαπώ, αυτό που θέλω να συνεχίσω να εξελίσσω και αυτό στο οποίο επιθυμώ να επιτύχω.

Ακολουθώντας τον εσωτερικό μου δρόμο, μη χάνοντας την προσήλωσή μου στα σημαντικά. Μην ακούγοντας τις σειρήνες της ανίας, της απαξίωσης και της αναβολής.

Νιώθοντας ευγνώμων για κάθε λεπτό που ζω και αναπνέω.

Δημιουργώντας χρόνο για μένα.

Διαχωρίζοντας την επαγγελματική από την προσωπική μου ζωή.

Αποδεχόμενη όσα δεν μπορώ να αλλάξω.

Με το να εξασκούμαι καθημερινά στην ενεργητική ακρόαση. Δίνοντας μια ευκαιρία σε διαφορετικές οπτικές γωνίες. Με το να είμαι “εκεί” για τους φίλους και τους συνεργάτες μου όταν χρειάζεται να κάνουμε δουλειά.

Με ποιον τρόπο ξεκινάω την προσπάθεια;

Αφιερώνοντας ένα μικρό χώρο ή έπιπλο (yoga temple) στην ενσυνειδητότητα.

Οργανώνοντας μικρές συναντήσεις με συναδέλφους και φίλους, με ανθρώπους που νιώθω άνετα να συζητήσουμε χαλαρά και να δουλέψουμε μαζί προς αυτή την κατεύθυνση.

Κάνοντας συχνά, μικρά διαλείμματα.

Εκφράζοντας τα συναισθήματά μου, επιβραβεύοντας τον εαυτό μου και τους άλλους, όταν χρειάζεται.

Φτιάχνοντας μια λίστα με τα καλά πράγματα που μου έχουν συμβεί μέσα στη μέρα/μήνα/χρονική περίοδο.

Κρατώντας ημερολόγιο συναισθημάτων και αναστοχασμού.

Μαθαίνοντας να αγαπώ τις σιωπές, τις παύσεις, τη μοναχικότητα, όλα αυτά που μου επιτρέπουν να ακούω τις σκέψεις μου, να τις βάζω σε μια σειρά και να τις σέβομαι.