Αναζήτηση
  • Μαρία Μαντέλη

Αναπάντεχα μόνη: μια ιστορία solo travelling που έγινε αγαπημένη συνήθεια!

Όταν πέρυσι το καλοκαίρι «αναγκάστηκα» να ταξιδέψω, λόγω κάποιων συνθηκών, για πρώτη φορά μόνη, αυτή η εμπειρία αποδείχτηκε τελικά μια πολύτιμη εμπειρία ζωής, η οποία μου άφησε μόνο όμορφες αναμνήσεις που με κάνουν να χαμογελώ κάθε φορά που τις φέρνω στο μυαλό μου και που έκαναν για μένα την Κρήτη το νησί που θα έχω για πάντα μέσα στην καρδιά.


Από το αεροδρόμιο ήδη, βρέθηκα μέσα σε ένα roller coaster συναισθημάτων που εμπεριείχαν φόβο, πανικό, χαρά, άγχος καθώς τα μεγάφωνα με τις τελευταίες ανακοινώσεις για αναχώρηση προς Ηράκλειο έκαναν την καρδιά μου να χτυπάει δυνατά για το αν τελικά κάνω σωστά που επιβιβάζομαι στο αεροπλάνο.


Η αλήθεια είναι πως τις διακοπές αυτές τις περίμενα εδώ και πολλά χρόνια και ανυπομονούσα για αυτό το ταξίδι που είχα κανονίσει εβδομάδες πριν με την φίλη μου, η οποία τελικά δεν εμφανίστηκε ποτέ στο αεροδρόμιο (καθώς της έτυχε γνωριμία με φοβερό – ελπίζω – τύπο και άλλαξαν τα πλάνα της). Βρέθηκα λοιπόν και εγώ, με την καπελαδούρα στο χέρι, το χαμόγελο να παγώνει στα χείλη μου και την πιεστική ανακοίνωση πάνω από το κεφάλι μου, να πρέπει να αποφασίσω αν τελικά θα επιβιβαστώ μόνη για τις διακοπές αυτές ή αν θα έσκυβα το κεφάλι και θα γυρνούσα σπίτι πιθανότατα με πίτσα και παγωτό να με συντροφεύουν για το δύσκολο βράδυ που θα ακολουθούσε. Κάνοντας εικόνα την απογοήτευση αυτή και χωρίς να το πολυσκεφτώ και να το υπεραναλύσω, όπως πάντα κάνω στην ζωή μου, μπήκα στο αεροπλάνο με ένα «και ο Θεός βοηθός» και μετά από λίγα λεπτά αφήναμε την όμορφη Αθήνα για την ακόμη πιο όμορφη Κρήτη.


Μισή ώρα όλο και όλο το ταξίδι, αλλά σε μένα φάνηκε αιώνας! Με μολύβι και χαρτί (ούσα παραδοσιακή) σε όλη την διάρκεια την πτήσης έχτιζα στήλες με τα θετικά και τα αρνητικά της απόφασης μου και με όλα τα πιθανά σενάρια για το τι μπορεί να πάει στραβά. Φυσικά, περιττό να πω πως τα αρνητικά της απόφασης μαζί με τα σενάρια καταστροφολογίας δεν χωρούσαν πια στην κόλλα Α4, ενώ τα θετικά έπιαναν ελάχιστο χώρο και συνοψίζονταν στο ότι θα ξεκουραστώ και θα δω ένα άλλο μέρος που δεν είχα επισκεφτεί ποτέ μέχρι εκείνη την ώρα. Τα αρνητικά από την άλλη, πολλαπλασιάζονταν με τόσο γρήγορο ρυθμό που η ημικρανία δεν άργησε να με επισκεφτεί. Τα καταστροφικά σενάρια ήταν από το ότι θα με κλέψουν - στην θάλασσα θα έχω άγχος να αφήσω τα πράγματα χωρίς επίβλεψη ή θα με πιάσει κράμπα και θα πνιγώ - μέχρι ότι θα με κακοποιήσουν, θα χαθώ σε μια άγνωστη περιοχή, θα χάσω τα πράγματα μου, θα πάθω δηλητηρίαση και δεν θα ξέρω να πάω στο νοσοκομείο, δεν θα μπορώ να βγω έξω βράδυ για φαγητό ή ποτό γιατί ποιος ξέρει τί θα μου συμβεί και πολλά άλλα...


Με ένα ντεπόν ήρθε και η ανακοίνωση της προσγείωσης και εγώ με τρεμάμενα πόδια πήγαινα για να παραλάβω βαλίτσα – γιατί εννοείται τα πλάνα για διασκέδαση με την φίλη σήμαιναν πως έπρεπε να έχω βαλίτσα πλήρως εξοπλισμένη για τις εξόδους μας!


Αποφάσισα να πάρω μια βαθιά ανάσα, να χαρώ λίγο τον ήλιο που με περίμενε στο Ηράκλειο εκείνο το μεσημέρι του Αυγούστου και να πάω να ανασυνταχθώ από το ξενοδοχείο.

Το άγχος και η ‘λυπητερή’ μου ιστορία, τελειώνουν και εδώ! Με το που έφτασα στο ξενοδοχείο με υποδέχτηκαν με ένα ζεστό, πλατύ χαμόγελο και μόλις τους εξήγησα πως θα είμαι μόνη τελικά, προς έκπληξη μου με καθησύχασαν και μου πρόσφεραν ένα καφέ ώστε να δούμε πού θα μπορούσα να πάω και τι θα μπορούσα να επισκεφτώ στις ημέρες που θα ήμουν εκεί.


Τα κεράσματα, το ευγενικό προσωπικό και οι προτάσεις που με περίμεναν κάθε πρωί ώστε να γεμίζω την ημέρα μου, ήταν το κάτι άλλο! Δεν αγχώθηκα για τίποτα, φυσικά δεν φοβήθηκα πουθενά και οι παραλίες που πήγα καθώς και τα μαγαζιά για φαγητό και ποτό ήταν απερίγραπτα. Γνώρισα κόσμο πολύ φιλικό και πέρασα απίστευτα όμορφα. Τα βράδια που γύριζα στο δωμάτιο δεν πίστευα στην καλή μου τύχη και φυσικά τα έβαζα με τον εαυτό μου για το άγχος και την απελπισία που με είχαν πιάσει στο ξεκίνημα.


Για πρώτη φορά στην ζωή μου, πέρασα υπέροχα χωρίς να μου επιβάλλει κανένας άλλος το πρόγραμμα του, κάνοντας αυτά που πραγματικά αγαπώ, διαβάζοντας στο μπαλκόνι το βιβλίο μου, πίνοντας ένα κρασί την ώρα που έπεφτε ο ήλιος και διαλέγοντας όμορφα σουβενίρ.


Η Κρήτη, από την στιγμή εκείνη, μπήκε για τα καλά στην καρδιά μου και πλέον είναι ένα μέρος που το θεωρώ δικό μου γιατί με στήριξε σε μια δύσκολη στιγμή για μένα και για αυτό πάντα θα την επισκέπτομαι και θα είναι για μένα το ιδιαίτερο μου νησί.


Μερικά tip για όσες αποφασίσουν να ταξιδέψουν μόνες:


Στις κοπέλες που το σκέφτονται να ταξιδέψουν μόνες και φοβούνται, θα πω να το τολμήσουν, να βάλουν πάνω από όλα τον εαυτό τους και να του κάνουν δώρο ένα ταξίδι, έστω για λίγες ημέρες, ώστε να ξεκουραστούν και να περάσουν όμορφα γιατί τους αξίζει τώρα περισσότερο από ποτέ στις σύγχρονες συνθήκες ζωής που όλοι προσπαθούν να μας επιβάλλουν τα δικά τους θέλω και τα δικά τους προγράμματα.


Εννοείται πως ένα μοναχικό ταξίδι σε φέρνει πολύ κοντά με τον εαυτό σου, πράγμα που πολλές φορές δεν είναι εύκολο, και αν τελικά δεν είναι πάντα η επιλογή μας να ταξιδεύουμε μόνες τουλάχιστον θα ξέρουμε ότι μπορούμε να το καταφέρουμε και αυτό!



Βρες ένα μέρος και κάνε ένα πλάνο για παραλίες και εστιατόρια που θα μπορούσες να επισκεφτείς


Κάνε έρευνα για τις δράσεις που πραγματοποιούνται και θα μπορούσες να συμμετάσχεις (μαθήματα μαγειρικής, πεζοπορία, yoga....


Ζήτησε βοήθεια κα