Διακοπές στο χωριό και μια συνέντευξη για τα καλοκαίρια μας

Έχεις κολυμπήσει, έχεις φάει, έχεις κάνει ντους, έχεις στρώσει δροσερά σεντόνια, κλείνεσαι στο δωμάτιο και διαβάζεις στο κρεβάτι με μισόκλειστα στόρια. Μυρωδιά ρίγανης και κομμένος βασιλικός στο φλιτζάνι πάνω στο κομοδίνο.

Τι σημαίνουν για σένα οι «διακοπές»;

Υπάρχει ένα γνωμικό που πάνω-κάτω λέει «Διάλεξε μια δουλειά που αγαπάς και δεν θα χρειαστεί να δουλέψεις ούτε μία ημέρα στη ζωή σου».  Δεν έχει σημασία ποιος το είπε, σημασία έχει ότι είναι αλήθεια: για μένα, διακοπές δεν είναι απαραίτητα η παύση από δημιουργικές διαδικασίες και έτσι ή αλλιώς το καλοκαίρι είναι μια εποχή προετοιμασίας όλων των δυναμικών project του χειμώνα.  Είναι όμως η απόφαση να ακολουθήσεις τους δικούς σου ρυθμούς, να μεταφερθείς σε μέρη που είναι κοντά στην καρδιά σου και να βρεθείς γύρω από αγαπημένα πρόσωπα.  Με αυτή την έννοια, κάνω διακοπές σε διάφορους καιρούς, χειμώνα-καλοκαίρι, αφού η δουλειά μου το επιτρέπει και τα ενδιαφέροντα μου το «επιβάλλουν».

Ποιες διακοπές σου έχουν μείνει αξέχαστες;

Όταν βγαίνω εκτός Ελλάδας, πάντα έχω την ευκαιρία να ξεχαστώ από την εντατική και συχνά στενάχωρη πραγματικότητα της χώρας μας, επομένως αυτή η αλλαγή φαντάζει σαν πραγματική διακοπή.

Που πήγες φέτος, τι έκανες και πώς πέρασες;

Φέτος, ακολούθησα «τη συμβουλή» της κ. Βούλτεψη και πήγα για λίγες ημέρες στο χωριό μου, στο οποίο είχα την ευκαιρία να χαλαρώσω και να φάω νόστιμο Στειακό φαγητό.  Πέρα από αυτή την σύντομη ανάπαυλα όμως, διανύουμε το πρώτο έτος της δημοτικής αρχής του Δήμου Αθηναίων, στον οποίο έχω την ευθύνη των προγραμμάτων πρόληψης για τα Δημοτικά Ιατρεία.  Ως εκ τούτου, ήμουν σε διαρκή επαφή με την ομάδα έργου μου για να σχεδιάσουμε τα προγράμματα της επόμενης περιόδου, πράγμα που όμως με χαροποιεί και με γεμίζει ενέργεια.  Δεν συμπαθώ τη στασιμότητα και τολμώ να πω ότι δεν είμαι από τους ανθρώπους που μπορούν να κάθονται με τις ώρες στην παραλία, αγναντεύοντας το άπειρο.  Αυτό που πραγματικά με ξεκουράζει, είναι τα βήματα μπροστά.   

Πήρες τις δυνάμεις που χρειαζόσουν για να βγει ο χειμώνας;

Πήρα κάτι περισσότερο από δυνάμεις: διάβασα πολύ, έψαξα τα σύγχρονα ερευνητικά δεδομένα, μίλησα με σημαντικούς σε μένα ανθρώπους, ένιωσα να αγαπώ τη ζωή και τις δυνατότητες της.  Επίσης, έκλεισα ένα χρόνο από τη διάγνωση καρκίνου του μαστού που έλαβα και - τώρα που τα πράγματα έχουν δρομολογηθεί - ξέρω απολύτως τι επιθυμώ και τι θέλω να αφήσω πίσω μου.  Πάντα επιστρέφω τον Σεπτέμβριο στο γραφείο με τρομερή ενέργεια.  Διακοπές είναι και το να μη σε νοιάζουν πια κάποια πράγματα, οπότε σκοπεύω να παραμείνω σε τέτοια διάθεση, πετώντας τα περιττά και κρατώντας αυτά που με γεμίζουν.  Και ένα ένοχο μυστικό: δεν είναι ο χειμώνας η δύσκολη εποχή για μένα, αγαπώ απίστευτα τον χειμώνα και τη θαλπωρή του.  Χαίρομαι που «βγήκε» το καλοκαίρι, δύσκολα ομολογουμένως, τόσο λόγω της κλιματικής αλλαγής που κάνει τη ζέστη και την ξηρασία αβίωτες, όσο και των καταστροφικών πυρκαγιών που μας φέρνουν σε απόγνωση ως λαό.

*Βρείτε ολόκληρη τη συνέντευξη, εδώ.