Δεν θέλω να διαβάσω!

Για πολλούς γονείς, το άνοιγμα των σχολείων μετά από εποχιακές διακοπές, σηματοδοτεί και την (επαν)έναρξη μιας δύσκολης περιόδου για τους ίδιους και τα παιδιά τους. Αυτοί οι γονείς γνωρίζουν καλά πως - καθώς θα προχωράει η σχολική χρονιά - θα πρέπει να σταθούν κυριολεκτικά πάνω από τα παιδιά τους, να τα ξαναβάλουν σε πρόγραμμα, να τα εμψυχώσουν, να τους υπενθυμίσουν την εργασία ή να τα διευκολύνουν στην καθημερινή μελέτη.


Στις μέρες μας, ολοένα και περισσότερα παιδιά μαθαίνουν να εξαρτώνται αποκλειστικά από τους γονείς τους όσον αφορά στην επεξεργασία της σχολικής ύλης με αποτέλεσμα να τους εξαντλούν: τα παιδιά δηλαδή δυσκολεύονται να μελετήσουν μόνα τους ενώ μοιάζουν να χρειάζονται δίπλα τους έναν ενήλικα, προκειμένου να ολοκληρώσουν με επιτυχία το καθημερινό διάβασμα. Δεν είναι λίγες οι φορές που οι γονείς, ταλαιπωρημένοι από το διαρκές σπρώξιμο των παιδιών τους προκειμένου αυτά να διαβάσουν, σηκώνουν τα χέρια ψηλά και, τελικά, αφήνουν τα πράγματα στην τύχη. Τα παράπονα και από τις δύο πλευρές, δεν σπανίζουν. Τα παιδιά ισχυρίζονται ότι δεν καταλαβαίνουν ή απλώς αποφασίζουν να παραιτηθούν από την προσπάθεια. Οι σχολικές ευθύνες μοιάζουν να βαραίνουν περισσότερο τους ώμους των γονέων. Κι όμως, μια προσεκτικότερη ματιά φανερώνει πως αυτό που λείπει από την καθημερινή μελέτη, είναι ένα σαφές πλάνο που να καθοδηγήσει τα παιδιά σχετικά με το πώς να συμπεριφερθούν απέναντι στα μαθήματα και τις απαιτήσεις του επιπέδου σπουδών τους.


Παρακάτω είναι μερικοί τρόποι που μπορούν να χρησιμοποιήσουν οι γονείς προκειμένου να διδάξουν στα παιδιά τους πώς να αντλούν χαρά από τα μαθήματα, αντί να τα αντιμετωπίζουν ως αναγκαίο κακό: