Ο Βιασμός ως Τρομοκρατική Ενέργεια


Την πρώτη φορά που ακούσαμε από κοντά μαρτυρίες γυναικών που είχαν υποστεί βιασμό από στρατιώτες που είχαν σαν στόχο την “κάθαρση” του έθνους, ήταν κατά τη διάρκεια των εμφύλιων συρράξεων στη γειτονική μας (πρώην) Γιουγκοσλαβία. Φυσικά η χρήση σεξουαλικής βίας ως όπλου ελέγχου και καταστολής μετράει πολλές δεκαετίες, από τις επιθέσεις των Ιαπώνων στην περιοχή Nanking το 1937. Ωστόσο, μόνο κατά τη δεκαετία του 1990, μια αναφορά των Γιατρών χωρίς Σύνορα αναφέρει ξεκάθαρα την πράξη ως τρομοκρατική μέσα από τις ιστορίες των γυναικών που βιάστηκαν και έμειναν έγκλειστες στην απομόνωση ή στα λεγόμενα “rape camps”(όπου κακοποιήθηκαν βάναυσα) προκειμένου να μην έχουν την ευκαιρία να προχωρήσουν σε άμβλωση και έτσι να γεννήσουν “παιδιά των Σέρβων”. Η Βοσνία μετράει πολλές χιλιάδες παιδιά-απογόνους αυτού του φρικιαστικού πολέμου: παιδιά σε οργανοτροφεία, εγκαταλελειμμένα και στιγματισμένα από τον υπόλοιπο κόσμο. Αλλά και γυναίκες-θύματα (υπολογίζεται ότι έφτασαν τότε τις 60,000, πηγή: Women's Media Center) που ζουν υπό άθλιες συνθήκες και πολλά γυναικολογικά και ψυχιατρικά προβλήματα εξαιτίας των βασανισμών που δέχθηκαν. Η ιστορία της Βοσνίας, τόσο κοντά και συνάμα μακριά από μας, έχει σήμερα αποσιωπηθεί. Τον Ιούλιο του 2005 η UNICEF παρήγγειλε μια εκτενή αναφορά για το θέμα η οποία δεν δημοσιεύθηκε ποτέ.


Τι άλλαξε από τότε; Απολύτως τίποτα. Κάθε λίγο και ένα νέο ξέσπασμα, κάθε τόσο και άλλες ιστορίες βίας και εγκλημάτων με θύματα γυναίκες, έφηβες και μικρά παιδιά. Οι δράστες δεν κάνουν διακρίσεις. Ο βιασμός έχει πάψει να θεωρείται “εκτόνωση” των στρατιωτών ή “μεμονωμένο περιστατικό” (αλήθεια, ποιος θα μπορούσε να φανταστεί ότι κάποτε ονομάστηκε έτσι;) Είναι ξεκάθαρα γενοκτονία (πλήττεται η γυναίκα, η μάνα, η μήτρα που φιλοξενεί τη ζωή) και επαναδιαπραγμάτευση των χωροχρονικών ορίων, των συνόρων ενός κράτους (η Mirsad Tokaca, σκηνοθέτης που έχει ακολουθήσει τα ίχνη των βιασμών μέσα από τις καταγραφές θυμάτων, ανακάλυψε ότι η σεξουαλική βία είχε περισσότερα κρούσματα στα στρατηγικής σημασίας σημεία της Βοσνίας). Είναι μέσο ταπείνωσης, επηρεάζει ολόκληρη την οικογένεια (σύζυγο, παιδιά) και αφήνει σημάδια που δεν μπορεί να σβήσει αργότερα κανένα φά